WIE BEN IK?

 
De vraag der vragen. Wie ben je? Wat ben je? Ben je je naam? Ben je je lichaam? Je gender? Je beroep? Je status? To be or not to be. Soms ben je dit, soms ben je dat. Wie ik wel/niet denk dat ik ben? Ik heb werkelijk geen idee.

Het enige wat ik weet is dat ik op de vroege avond van donderdag 4 december 2014 een wonderbaarlijke sensatie beleefde die mijn idee van wat ik was volledig op z'n kop zette.

De ervaring kwam als een complete verrassing want ik was op dat moment vooral bezig met reddeloos ten onder gaan in een crisis die alles in zich had om fataal af te lopen.

In ieder geval was ik wel de allerlaatste persoon op aarde waarvan ik had verwacht dat hij een spirituele ervaring zou krijgen. Ik had een grondige hekel aan alles wat maar met religie of spiritualiteit te maken had. Eigenlijk had ik net besloten om er een einde aan te maken.

 
HET LIEP ANDERS

De persoon die op donderdag 4 december 2014 wakker werd had er 49 jaar over gedaan om een eerste klas nihilist te worden. Zijn inktzwarte overtuigingen hadden hem volledig in het nauw gedreven en hij zat als een rat in de val.

De persoon die op vrijdag 5 december 2014 wakker werd was een wervelend en positief mens. Hij stond onder de douche en wist niet wat hem overkwam. De gelukzaligheid en dankbaarheid die hem vervulden werden hem bijna teveel. Wat was er in godsnaam gebeurd?

Er was de avond ervoor een ogenblik van inzicht geweest; een kort moment waarin ik even intens getuige werd van dat wat ik altijd als 'mezelf' had beschouwd. In plaats van dat ik die persoon als 'ik' beleefde (zoals gebruikelijk), nam ik hem vanaf een afstandje waar.

Het was zo snel gegaan dat dat 'ik' er niet eens echt bij stil had gestaan. Pas toen ik de dag erna als herboren wakker werd zag ik het verband; dat 'ik' was van zichzelf verlost.

 
VERLOST?

Wat verlossing precies inhoudt daar zijn de meningen nogal over verdeeld dus ik zal hier uit eigen ervaring en vocabulaire putten.

Mijn verlossing uitte zich in een enorme gelukzaligheid als gevolg van het feit dat ik in één keer van al mijn bij elkaar gedachte problemen verlost was.

Dit was het gevolg van het inzicht dat ik mijn bedachte 'ik' niet ben, maar het bewustzijn waarbinnen dat bedachte 'ik' plaatsvindt en wordt waargenomen.

Het betreft een bewust zijn van alles tegelijk in het besef dat ik dat alles ben, omdat het voor mij zonder dat bewust zijn niet zou bestaan.

Verlossing is een eindeloos verheugen; de volledige bereidheid tot sterven; het is de afwezigheid van elke twijfel. Verlossing is inzien dat je je hele leven met een hamer op je eigen duim hebt geslagen. En er dan mee ophouden.

 
EN TOEN?

Als je jezelf eenmaal hebt gezien, kun je anderen ook zien. Maar heeft het nut om er iets over te zeggen? Het internet staat vol met mensen die soortgelijke ervaringen hebben gehad; wat zou ik daar nog aan toe kunnen voegen? Daarbij zal begrijpen pas ervaren worden wanneer je er werkelijk klaar voor bent.

Hoe kun je mensen wiens bril nog troebel is vertellen wat jij door je schone bril ziet? Ze zullen je op je blauwe ogen moeten geloven. En waarom zou ik het lijden van mensen willen stoppen? Weet ik niet als geen ander hoe onmisbaar dat lijden is om tot verlossing te komen?

Wat dat betreft zou je het lijden beter kunnen vergroten want hoe eerder het ego onder zichzelf bezwijkt, hoe beter. In dat opzicht lijken alle pogingen tot herstel; alle medicijnen en therapieën, slechts uitstel van executie.

Na het ontwaken blijft alles gewoon hetzelfde, alleen de manier waarop het beleefd wordt is anders. Eerst ben ik in alle valkuilen getrapt. Ik heb gedacht dat ik mensen kon helpen (je kunt alleen jezelf helpen) gedacht dat ik een heilige moest zijn (er zijn geen voorwaarden) gedacht dat ik een verlicht persoon was (er is geen persoon).

Na een tijdje besloot ik dat de hele ervaring een cadeautje was dat alleen voor mij bestemd was geweest. Ik stopte om er nog over te lezen, te denken en te praten en ben verder gegaan met mijn leven.

Maar 'what is seen cannot be unseen'. De verandering heeft plaatsgevonden en dat heeft invloed op hoe ik alles beleef en dus ook op hoe anderen mij beleven.

Na 4 jaar ben ik tot bedaren gekomen en heb ervaren dat mijn inzichten wel degelijk een positief verschil kunnen maken. Zo ben ik ertoe gekomen om deze site in het leven te roepen.

 
WAT NU?

Getuigen. Het geluk is mij ten deel gevallen dat ik onder de motorkap heb mogen kijken en het minste wat ik kan doen is je vertellen wat ik zie. Ik kan je vertellen wat ik vanuit mijn perspectief beleef en misschien herken je jezelf erin.

Het zou al mooi zijn als je van mij zou willen aannemen dat die zogenaamde verlossing echt bestaat en dat het naar je onderweg is bovendien!

Mijn 'oude ik' had ik met deze woorden nooit kunnen bereiken want die wist alles altijd beter. Misschien ben je kritisch of sceptisch maar weet: ik was kritischer en sceptischer dan jij.

'Je kunt een paard naar het water leiden maar je kunt het niet laten drinken.' zo wil een oud gezegde. Zit je in een persoonlijke crisis, dan kan ik je tips & tricks geven waarvan ik uit ervaring weet dat ze werken. Misschien dat je nog geen zin hebt om te drinken, maar dan weet je iig alvast de weg.

©2019 Erik van Os / Contact